Blogs

13. jan, 2022

Prachtig en belangrijk boek van Hans de Geus ‘over woonarmoede en ongelijkheid’, zoals hij het zelf noemt. Een boek dat elke politicus zou moeten lezen.

Wonen is de laatste jaren bijna onbetaalbaar geworden, zowel de huren als de koopprijzen rijzen de pan uit. De oorzaak wordt vaak gelegd bij het gebrek aan huizen, maar volgens De Geus zit het hem vooral in de lage rente, lage successierechten en de hypotheekaftrek.

Zijn stelling is dat door de lage rente op spaargeld veel beleggers hun geld in vastgoed steken, met name in huizen. Dat levert een gegarandeerd hoog rendement op, vooral als je ze ook nog eens opsplitst in appartementen of per kamer verhuurt. De vastgoedsector, die een zo hoog mogelijke opbrengst wil, heeft zich en masse op huizen gestort.

Kwalijk vindt hij de ongelijkheid op de woningmarkt: rijke ouders kunnen voor hun kinderen een huis kopen, de kinderen van arme ouders hebben het nakijken. Zij moeten - duur - huren, of zich diep in de schulden steken voor een hypotheek. De Geus pleit voor meer gelijkheid door de successierechten flink te verhogen tot bijvoorbeeld 90%. Dat zal een dalend effect hebben op de prijs van huizen en zodoende kan ook de aftrek voor de hypotheekrente naar beneden of zelfs afgeschaft worden. Want ook die aftrek werkt prijsopdrijvend.

Het boek heeft zo’n 270 bladzijden, ik zie de gemiddelde politici die niet lezen, De Geus zou een verkorte versie speciaal voor hen uit moeten brengen. Het boek is onontbeerlijk huiswerk met name voor degenen die zich met huisvesting bezig houden.

Want, zegt hij, we zoeken het nu in ‘bouwen, bouwen, bouwen’, maar dat levert alleen maar meer dure huizen op en geen oplossing voor ons woonprobleem.

(Foto: Danja de Jonckheere, OOGtv)

 

26. feb, 2021

Trouw verraste donderdag 18 februari ’21 met het bericht dat de moord op haantjes stopt. Een kippenei wordt met een punctie onderzocht op het geslacht van het toekomstige kuiken en in geval van een mannetje wordt het ei niet uitgebroed. De haantjes gaan niet meer de versnipperaar in.

Nu nog de moord op alle andere dieren in de vee-industrie. Of zou Trouw vinden dat er verder geen sprake is van “moord”, bijvoorbeeld omdat de te doden dieren enig nut voor de mens hebben in de vorm van vlees. Ik vrees het ergste. Het morele geweten is ruim als het om dieren gaat. En de verdiensten voor de mens.

 

 

 

3. feb, 2021

Met de alarmerende kop ‘De aarde is er al veel slechter aan toe dan de mensheid zich realiseert’ waarschuwde Trouw op 15 januari jl voor de vernietiging van de aarde.
Zo’n bericht verwacht je op de voorpagina met een Telegraaf-waardige kop en niet  op pagina 9. Maar ik begrijp het wel. We weten het allemaal wel maar willen er niet aan. Veel te ingrijpend en je haalt er geen stemmen mee. Dus blijft de politiek wereldwijd maar wat aanmodderen.

Een groep wetenschappers van de Stanford University in de VS voorziet massale migratie, pandemieën en conflicten over grondstoffen. Mij dunkt, daar is geen vooruitziende blik voor nodig, ze zijn al jaren aan de gang. De VN heeft meerdere rapporten uitgebracht, gaat het artikel verder, dat er een miljoen soorten op uitsterven staat en dat de aarde veel warmer wordt dan 2 graden, maar echte actie: veel te weinig.

Op dezelfde pagina is het artikel ‘Klimaatramp voorkomen vereist acuut ingrijpen’ te vinden. Het Milieubureau van de VN vindt dat alle landen snel maatregelen moeten nemen. Dat kost veel geld, maar uitstel kost veel meer geld.
Pak het kapitalisme aan, zeggen de Stanford geleerden. Dit sluit mooi aan bij het VN-rapport dat stelt dat het volledige financiële systeem moet vergroenen. Beleggingsgeld moet worden verlegd naar schone investeringen en niet persé naar de meest winstgevende gaan.

Met de corona-crisis zien we dat het wel degelijk kan: drastische maatregelen op korte termijn doorvoeren, in veel landen lukt dat. Dat moeten we ook voor het klimaat doen. Het  moet duidelijk worden dat de aarde voor veel soorten, waaronder de mens, onleefbaar wordt als we zo doorgaan met gebruik van grondstoffen, vervuiling en uitstoot. Inclusief het vernielen en leegvissen van de zee.

Zo niet? Dan vernietigen we onszelf.

 

23. sep, 2020

Ik heb me ooit voorgenomen elke week een blog te schrijven met mijn mening over van alles en nog wat. Komt niks van terecht. Mijn laatste is alweer van april 2020. Hebt u dat ook, iets willen maar de uitvoering achterwege laten of uitstellen?

Nou ben ik altijd al een luie donder geweest. Op de lagere school kreeg ik steevast een 7 voor vlijt. Voor de jonge lezers lagere school heet tegenwoordig basisschool  en in mijn jaren kreeg je voor vlijt en gedrag een cijfer. Een 8 was het hoogst haalbare. Met mijn gedrag zat het wel goed, ik was een braaf jongetje, maar ik had een broertje dood aan leren. Nou hadden we toen nauwelijks huiswerk, behalve voor de tafels van vermenigvuldiging en voor aardrijkskunde en geschiedenis. Maar als je in de klas goed oplette, kwam je een heel eind. Hier hielp mijn braafheid zeer. Overigens was ik meer bang dan braaf, maar dat hadden mijn leermeesters, inclusief mijn ouders, niet door.

Het gebrek aan vlijt brak mij later behoorlijk op. Op de hbs (een soort atheneum) ging het de eerste jaren nog wel, maar het huiswerk werd steeds meer omvattend en was met goed opletten niet te compenseren. In de vierde ging het mis. Ik bleef zitten. Vreselijk  boze ouders, want, zeiden zij, ik kon het wel, maar deed mijn best niet. Tranen met tuiten heb ik gehuild om hun gemoed enigszins te verzachten. Dat hielp niet erg, ze bleven boos, hoewel ik me van straf niks herinner. Misschien vroegen ze zich stiekem af of het ook wat aan hen lag. Ik ben dat nooit te weten gekomen, over gevoelens praatten we niet. Behalve als er iemand dood ging, hoewel het dan een verdienste was je ‘flink’ te houden.

Twee jaar later heb ik toch mijn hbs-diploma gehaald. Gelukkig moest ik direct in militaire dienst, zo hoefde ik nog niet na te denken over wat ik verder wilde. Daarna koos ik voor sociologie. Leek  me een niet te moeilijke studie en interesse in de samenleving had ik. Ik heb het tot mijn kandidaatsexamen (ik laat aan de jonge lezer over om uit te zoeken wat dat is) gebracht. Sociologie bleek een erg saaie studie te zijn. Het meest enerverende waren de studentenoproeren in de zestiger jaren. Daar deed ik van harte aan mee. Ik was hoogst verbaasd dat veel hoogleraren, tegen wie ik toen nog huizenhoog op keek, er niet veel van begrepen. Nou ja, we sloegen ook wel wat door.

Het is nog redelijk goed met me gekomen. Ik heb jaren bij allerlei zorginstanties gewerkt, een diploma aan de sociale academie gehaald, maar een glanzende carrière is het nooit geworden. Geen ambitie en vooral nog steeds bang. Pas na mijn vijftigste ‘brak’ ik door. Ik ging me met het leven in mijn buurt bemoeien, werd politiek actief en bracht het tot gemeenteraadslid in Groningen. Helaas werd ik tot mijn grote verdriet niet weer gekozen. Door voorkeur stemmen op de twee vrouwen in onze partij liep ik mijn zetel mis. Een drama.

Inmiddels houd ik me met dierenrechten bezig. Ik word daar steeds fanatieker in, weliswaar geremd door mijn leeftijd (midden 70). Of toch weer mijn grenzeloze luiheid? Een wekelijks stukje lukt nog steeds niet, al heb ik genoeg ergernissen over wat wij mensen er van maken.

Maar: ik beloof mezelf beterschap. U kunt op mij rekenen.

 

11. apr, 2020

Als werkloze student, die zijn baantje in de horeca kwijt is vanwege corona, mag je bijstand aanvragen.

Maar, de sociale dienst wijst je er op dat je eerst vier weken moet zoeken naar een baan. Dat is wettelijk verplicht. De dienst meldt erbij dat ze ook wel snapt dat je die niet vindt en ze zal de zoekresultaten ‘met coulance’ behandelen. Na die vier weken mag je weer een aanvraag doen, de datum van eerste aanmelding geldt als het begin van je zoektocht en je krijgt over die periode dan alsnog een uitkering of voorschot.

Hoe je die vier weken doorkomt is jouw probleem. Ouders bijspringen. Als die het niet kunnen? Lastig, maar jouw probleem.

Jimmy Dijk van de SP heeft er indringende vragen over gesteld aan het college van B&W. Hopelijk heeft het college geen zoektocht van vier weken nodig voor het antwoord.