13. jan, 2022

Hoe ik toch huisjesmelker werd

Prachtig en belangrijk boek van Hans de Geus ‘over woonarmoede en ongelijkheid’, zoals hij het zelf noemt. Een boek dat elke politicus zou moeten lezen.

Wonen is de laatste jaren bijna onbetaalbaar geworden, zowel de huren als de koopprijzen rijzen de pan uit. De oorzaak wordt vaak gelegd bij het gebrek aan huizen, maar volgens De Geus zit het hem vooral in de lage rente, lage successierechten en de hypotheekaftrek.

Zijn stelling is dat door de lage rente op spaargeld veel beleggers hun geld in vastgoed steken, met name in huizen. Dat levert een gegarandeerd hoog rendement op, vooral als je ze ook nog eens opsplitst in appartementen of per kamer verhuurt. De vastgoedsector, die een zo hoog mogelijke opbrengst wil, heeft zich en masse op huizen gestort.

Kwalijk vindt hij de ongelijkheid op de woningmarkt: rijke ouders kunnen voor hun kinderen een huis kopen, de kinderen van arme ouders hebben het nakijken. Zij moeten - duur - huren, of zich diep in de schulden steken voor een hypotheek. De Geus pleit voor meer gelijkheid door de successierechten flink te verhogen tot bijvoorbeeld 90%. Dat zal een dalend effect hebben op de prijs van huizen en zodoende kan ook de aftrek voor de hypotheekrente naar beneden of zelfs afgeschaft worden. Want ook die aftrek werkt prijsopdrijvend.

Het boek heeft zo’n 270 bladzijden, ik zie de gemiddelde politici die niet lezen, De Geus zou een verkorte versie speciaal voor hen uit moeten brengen. Het boek is onontbeerlijk huiswerk met name voor degenen die zich met huisvesting bezig houden.

Want, zegt hij, we zoeken het nu in ‘bouwen, bouwen, bouwen’, maar dat levert alleen maar meer dure huizen op en geen oplossing voor ons woonprobleem.

(Foto: Danja de Jonckheere, OOGtv)