Blogs

31. jan, 2017

Een en al jubel in Nederland over de economie. De groei is meer dan verwacht, de werkloosheid is met sprongen gedaald. Hoewel ik vandaag in de krant las dat het laatste toch nog niet meevalt. Maar niet getreurd, het gaat weer goed met Nederland! 
In Buitenhof repte ook Klaas Knot, president van De Nederlandsche Bank, zondagochtend (29/1/17) van goed nieuws. Maar, zei hij er bij, we weten niet hoe de politiek van Donald Trump voor Nederland uitpakt. 
Ik was zwaar teleurgesteld, ik dacht dat hij op de nadelen zou wijzen van de groei voor het milieu, voor het voortbestaan van onze planeet.
Maar nee, niets daarvan, ons land kan straks zijn handel niet meer kwijt in Amerika! Hij deed er nog een schepje boven op: in de 16e en 17e eeuw begonnen we al met onze ‘spulletjes’ te verhandelen, daar zijn we goed in en groot mee geworden!
Ik viel van mijn stoel. Weet de goede man niet, dat die handel bestond uit specerijen die voor een veel te lage prijs werden afgetroggeld van de Javanen. En dat de Nederlanders lustig handelden in slaven (in west en oost!) en in opium. De VOC-mentaliteit is ook bij Knot niet ver weg.
Wat is het erger? Een econoom en nationaal bankdirecteur, die onze geschiedenis niet kent, of één die bij economische groei geen vraagtekens zet?
Knot: een ouderwetse, primitieve econoom.

 

15. okt, 2016

Zodra onderwerpen als euthanasie, verplicht donorschap (noem je dat zo?) aan de orde komen, is het gezever niet van de lucht. Praatprogramma’s nodigen deskundigen aan tafel, kranten schrijven er kolommen over vol. Het recht op leven, op je lichaam staat op het spel! Gewichtige zaken, daar mag niet lichtvaardig over beslist worden! En, we respecteren elkaars standpunten!

Aan me hoela, denk ik. Er zijn oorlogen aan de gang waar duizenden doden bij vallen, er zijn 65 miljoen vluchtelingen in de wereld, 800 miljoen mensen hebben constant honger en hier discussiëren wij erover of we over ons eigen lijf mogen beslissen of niet.

En dat terwijl de praktijk al jaren anders is. Zolang er niet te veel ruchtbaarheid ontstaat rond de dood van iemand, die het leven om wat voor reden zat was, doen we niet moeilijk. Terecht in mijn ogen, wat “onduldbaar lijden” is, kun je alleen zelf beslissen. Of het nou om een depressie gaat of een terminale ziekte, als iemand niet meer wil, laten we hem of haar vooral niet tegen houden. Ik zou dan ook graag zien dat we allen op onze achttiende verjaardag van rijkswege worden voorzien van de pil van Drion. Tip: in België zijn zelfdodingspillen gewoon te koop.

Kortgeleden heeft de Tweede Kamer de wet op het donorschap met een nipte meerderheid aangenomen. Je bent donor zolang je er niet tegen bent. Prima toch? Nou, het scheelde maar één kamerlid of het feest van Pia Dijkstra (D66) was niet door gegaan. De christenen waren uiteraard tegen, we mogen niet aan Gods plan komen. Of zoiets. Als het om dieren gaat, zijn ze overigens een stuk minder consciëntieus, maar ja, CDA en CU zijn dan ook boerenpartijen.

Maar heeft Dijkstra wel zo veel bereikt? Om een meerderheid te krijgen, heeft ze aan haar voorstel toegevoegd, dat de nabestaanden uiteindelijk beslissen, “nee” kunnen zeggen. Dat zal het aantal orgaandonaties beperken. Weer die piëteit voor …, ja voor wat? Max Pam vroeg zich in zijn column af van wie het dode lichaam is? Niet van de overledene, die is er niet meer. Van de nabestaanden? Hij concludeerde dat hun het lichaam toekwam. Ik ben het daar niet mee eens: vanwege de vraag wie de nabestaanden zijn en vanwege de mogelijkheid dat zij het met elkaar niet eens zijn. En:

Het lichaam van een dode komt de samenleving toe, in de praktijk de overheid. Laat die besluiten de dode al of niet van bruikbare organen te ontdoen, een soort laatste belastingbetaling in natura Mensen moeten niet zo moeilijk doen. Denk niet, wat een harteloze opmerkingen. Juist omdat er rond de dood zoveel emoties spelen bij de nabestaanden, kunnen we de donatie beter aan anderen overlaten. De nabestaanden kunnen vervolgens doen met het lichaam wat ze willen (en mag, en dat is veel meer dan menigeen denkt).

 

1. sep, 2016

Ik ben mijn website begonnen uit verbazing en ergenis over ons aller domheid. Wij mensen zijn hard bezig onszelf te gronde te richten. We zeggen alles aan het milieu te doen, maar ik vrees dat het te weinig en te laat is.
Maar voor het zover is, zijn er meer zaken die me bezig houden. Dierenrechten, Groningen, woningnood, onderwijs. Voor soms luchtige(r) zaken zie mijn Facebook-pagina. 
Commentaar kunt u geven op mijn emailadres: wimmaat68@gmail.com

Groningen, september 2016