Blogs

22. aug, 2017

In Trouw van 18 augustus 2017 stellen elf theologen (in de rubriek Religie en Filosofie), dat de ‘duizenden verbrande varkens en miljoenen vergaste kippen’ slachtoffers zijn van onze consumeerdrift. Het ‘theologisch elftal’ vindt dat er iets fundamenteel mis is. We zitten in een spirituele crisis. Gelardeerd met passende bijbelteksten veroordelen ze hartgrondig de omgang met dieren in de bio-industrie.

Een dag eerder wijdde het blad drie pagina’s aan de economische groei. Enkel positieve geluiden! Niets over milieuvervuiling of uitputting van de aarde. Niets over dieren en vleesindustrie. Nee, het gaat goed: minder werkloosheid, stijgende lonen, meer consumptie. De enige opmerking over het klimaat is, ik citeer,: ‘Het kost miljarden om te voldoen aan de afspraken uit het klimaatverdrag van Parijs …’. Vervelend eigenlijk, maar een probleem zoals alle andere.

Curieus, dat er geen link wordt gelegd. Aan de ene kant het probleem dat de aarde uitgewoond wordt en aan de andere kant de bewieroking van de groei. Dat een en ander strijdig met elkaar zijn, is kennelijk bij de economische redacteuren van Trouw niet doorgedrongen.
Zij zijn niet uniek. Vrijwel alle (economische) journalisten en bovenal politici spreken de laatste tijd enthousiast over de groei. Het voortbestaan van de aarde is voor theologen en filosofen.
Natuurlijk, er wordt gewerkt aan milieumaatregelen, maar meestal met de idee van een doorgaande groei.

Geen politicus die durft te zeggen, dat we het gas in Goningen beter onder de grond kunnen laten zitten, dat vliegen vijf keer zo duur moet worden, dat de bio-industrie een doodlopende weg is. Niemand die durft te zeggen dat onze levensstandaard te hoog is, dat die ten nadele is van mensen in de arme landen en een bedreiging voor ons allen. De politiek (met uitzondering van de Partij voor de Dieren) is daar kennelijk te bang voor. Trouw illustreert die struisvogelpolitiek op fraaie wijze.

 

28. jun, 2017

‘Tegen het cynisme’ (Amsterdam, 2016) van Sybrand Buma is een merkwaardig boek. In meer dan tweehonderd bladzijden legt hij uit dat de grootste bedreiging van onze samenleving het verval van waarden en normen is. Die waarden hebben we uit Athene en Jeruzalem, formuleert hij mooi. Maar we kennen onze grieks-joods-christelijke oorsprong niet meer. Het individualisme afkomstig uit de ‘revolutie van de zestiger jaren’ is de heersende moraal geworden.
Er is nogal wat af te dingen op Buma’s betoog.

Om te beginnen maakt hij niet duidelijk wat die christelijke (ik vat het maar even onder die noemer samen) waarden inhouden. Het gezin speelt er een grote rol in, maar mij is niet duidelijk geworden hoe. De kinderbijslag moet omhoog. Dat is leuk, ben ik vlak voor als ouder, maar of ik daarmee de christelijke waarden doorgeef?

Aan de klimaatverandering, de grootste bedreiging van onze wereld, besteedt hij een paar (bij)zinnen.
Over de negatieve gevolgen van de veetelt op het klimaat: geen woord!
Nou hoeft dat niet te verbazen. In het CDA-programma staat dat de partij tegen megastallen is. Tenzij het om familiebedrijven gaat. FAMILIEbedrijven. Zouden de varkens, koeien en kippen het daar beter hebben met zijn duizenden bij elkaar?
We moeten wel iets doen aan de opwarming van de aarde, want die leidt uiteindelijk tot ‘migratiestromen (die) kunnen veranderen in volksverhuizingen’. Het CDA is voor opvang van vluchtelingen in de regio en vooral niet (te veel) in Europa. Geef mij dan maar Merkel.

Het hele boek ademt een sfeer van hollandse kneuterigheid. Politiek ziet hij vanuit een nederlands perspectief: volk-oranje-vaderland komen zelfs een paar keer langs. Een visie op de wereld als geheel heb ik niet kunnen vinden. Zelfs Europa heeft alleen zijn interesse als het van belang is voor Nederland.

Toegift
Vandaag een discussie op de radio tussen Arabella Burgers, een dierenarts die met 70 collega’s bezwaar maakt tegen de intensieve veehouderij, en Jaco Geurts, tweedekamerlid voor het CDA. De laatste reageerde met een woedende, persoonlijke aanval op Burgers. Een kamerlid onwaardig! 

 

4. feb, 2017

Een paar dagen voor Trumps inauguratie zag ik toevallig op tv een rede van Adolf Hitler toen hij net aan de macht was. Het ging alleen over Duitsland, het Duitse volk en de grootse missie die dat volk met hem, Adolf, had te vervullen.

De inauguratierede van Donlad Trump leek daar verdammt veel op. Jullie, het volk zijn aan de macht, niet ik. Amerika eerst en samen zullen wij Amerika groot maken!

Donald zette ter plekke de Washingtonse elite voor schut. Die had de arme Amerikanen in de steek gelaten en Amerika  verloederd. Weg met die fucking lui. Ze zaten er met beteuterde gezichten bij. Overigens is er een verschil met Duitsland, de linkse elite zat toen al in concentratiekampen.

Een levensgevaarlijke man. Een regelrechte fascist.

Ik hoop dat er een impeachment van komt, dat de Republikeinen er de guts voor hebben. Of een militaire staatsgreep. Het laatste is ongekend voor de US, maar ik denk dat er bij de militairen meer verstand zit dan bij de kliek van Trump.

Overigens valt Trump in meerdere opzichten beter te vergelijken met Mussolini.

 

31. jan, 2017

Een en al jubel in Nederland over de economie. De groei is meer dan verwacht, de werkloosheid is met sprongen gedaald. Hoewel ik vandaag in de krant las dat het laatste toch nog niet meevalt. Maar niet getreurd, het gaat weer goed met Nederland! 
In Buitenhof repte ook Klaas Knot, president van De Nederlandsche Bank, zondagochtend (29/1/17) van goed nieuws. Maar, zei hij er bij, we weten niet hoe de politiek van Donald Trump voor Nederland uitpakt. 
Ik was zwaar teleurgesteld, ik dacht dat hij op de nadelen zou wijzen van de groei voor het milieu, voor het voortbestaan van onze planeet.
Maar nee, niets daarvan, ons land kan straks zijn handel niet meer kwijt in Amerika! Hij deed er nog een schepje boven op: in de 16e en 17e eeuw begonnen we al met onze ‘spulletjes’ te verhandelen, daar zijn we goed in en groot mee geworden!
Ik viel van mijn stoel. Weet de goede man niet, dat die handel bestond uit specerijen die voor een veel te lage prijs werden afgetroggeld van de Javanen. En dat de Nederlanders lustig handelden in slaven (in west en oost!) en in opium. De VOC-mentaliteit is ook bij Knot niet ver weg.
Wat is het erger? Een econoom en nationaal bankdirecteur, die onze geschiedenis niet kent, of één die bij economische groei geen vraagtekens zet?
Knot: een ouderwetse, primitieve econoom.

 

15. okt, 2016

Zodra onderwerpen als euthanasie, verplicht donorschap (noem je dat zo?) aan de orde komen, is het gezever niet van de lucht. Praatprogramma’s nodigen deskundigen aan tafel, kranten schrijven er kolommen over vol. Het recht op leven, op je lichaam staat op het spel! Gewichtige zaken, daar mag niet lichtvaardig over beslist worden! En, we respecteren elkaars standpunten!

Aan me hoela, denk ik. Er zijn oorlogen aan de gang waar duizenden doden bij vallen, er zijn 65 miljoen vluchtelingen in de wereld, 800 miljoen mensen hebben constant honger en hier discussiëren wij erover of we over ons eigen lijf mogen beslissen of niet.

En dat terwijl de praktijk al jaren anders is. Zolang er niet te veel ruchtbaarheid ontstaat rond de dood van iemand, die het leven om wat voor reden zat was, doen we niet moeilijk. Terecht in mijn ogen, wat “onduldbaar lijden” is, kun je alleen zelf beslissen. Of het nou om een depressie gaat of een terminale ziekte, als iemand niet meer wil, laten we hem of haar vooral niet tegen houden. Ik zou dan ook graag zien dat we allen op onze achttiende verjaardag van rijkswege worden voorzien van de pil van Drion. Tip: in België zijn zelfdodingspillen gewoon te koop.

Kortgeleden heeft de Tweede Kamer de wet op het donorschap met een nipte meerderheid aangenomen. Je bent donor zolang je er niet tegen bent. Prima toch? Nou, het scheelde maar één kamerlid of het feest van Pia Dijkstra (D66) was niet door gegaan. De christenen waren uiteraard tegen, we mogen niet aan Gods plan komen. Of zoiets. Als het om dieren gaat, zijn ze overigens een stuk minder consciëntieus, maar ja, CDA en CU zijn dan ook boerenpartijen.

Maar heeft Dijkstra wel zo veel bereikt? Om een meerderheid te krijgen, heeft ze aan haar voorstel toegevoegd, dat de nabestaanden uiteindelijk beslissen, “nee” kunnen zeggen. Dat zal het aantal orgaandonaties beperken. Weer die piëteit voor …, ja voor wat? Max Pam vroeg zich in zijn column af van wie het dode lichaam is? Niet van de overledene, die is er niet meer. Van de nabestaanden? Hij concludeerde dat hun het lichaam toekwam. Ik ben het daar niet mee eens: vanwege de vraag wie de nabestaanden zijn en vanwege de mogelijkheid dat zij het met elkaar niet eens zijn. En:

Het lichaam van een dode komt de samenleving toe, in de praktijk de overheid. Laat die besluiten de dode al of niet van bruikbare organen te ontdoen, een soort laatste belastingbetaling in natura Mensen moeten niet zo moeilijk doen. Denk niet, wat een harteloze opmerkingen. Juist omdat er rond de dood zoveel emoties spelen bij de nabestaanden, kunnen we de donatie beter aan anderen overlaten. De nabestaanden kunnen vervolgens doen met het lichaam wat ze willen (en mag, en dat is veel meer dan menigeen denkt).